Udar "ostatniej łąki"

Mężczyzna, lat 38. Miesiąc wcześniej (przed badaniem) zatrzymanie akcji serca, skuteczna pozaszpitalna reanimacja, rozpoznany zawał i wykonana skuteczna pierwotna koronaroplastyka (w Zgierskim Centrum Kardiologii MED PRO). W trakcie hospitalizacji stabilny, wydolny krążeniowo. Podczas rehabilitacji utrzymujące się zaburzenia kontaktu słowno-logicznego.

Badanie wykonane w aparacie MR 1,5 T (General Electric Hdi). Diagnostyka Medyczna Księży Młyn.

A. Obrazowanie T1-zależne - diapedeza erytrocytów, wysoki sygnał methemoglobiny. B. Obrazowanie T2-zależne - obszar wysokiego sygnału zmian poniedokrwiennych w prawym płacie skroniowym. C. Obrazowanie DWI - resztkowe obszary restrykcji dyfuzji (mogą występować do 30 dni po udarze niedokrwiennym).

A. Koronarografia - amputowana gałąź przednia zstępująca lewej tętnicy wieńcowej. B,C. Obrazowanie T2-zależne typu FLAIR - obszary gliozy tkanki nerwowej powstałe w wyniku udaru w obrębie stref granicznych.

"W przypadku przejściowego uogólnionego zmniejszania przepływów (transit global hypoperfusion) mogą nastąpić obustronne zawały pogranicza między obszarami tętnic (czasami używa się też określenia "strefa graniczna" - "border zone"). Bezpośrednią przyczyną są najczęściej: zatrzymanie akcji serca, rozległe krwawienie, wstrząs anafilaktyczny oraz operacja w znieczuleniu ogólnym. Strefy graniczne to obszary ukrwione przez końcowe odgałęzienia dwóch przyległych obszarów unaczynienia tętnic. Jeżeli przepływ krwi przez jeden lub oba z obszarów macierzystych spada poniżej krytycznej granicy, pierwszą ofiarą pada tkanka mózgowia w strefie granicznej".

William E. Brant, Clyde A. Helms, Podstawy diagnostyki radiologicznej, Medipage, Warszawa 2007, Tom 1, str. 114.